Hakiki Nur Talebesi ve Yeni Asya Mensubu Hak Yemez, Zulmetmez!

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Hakiki Nur Talebesi ve Yeni Asya Mensubu Hak Yemez, Zulmetmez!

Ali Ferşadoğlu / 24.02.2026

Kur’ân’da meâlen, “Zerre kadar da olsa yapılan her hayır ve şerrin hesabı görülecektir.”1 buyurulur. Ve kezâ, “Zulmedenleri Allah affetmez ve onlara bir yol da göstermez.”2 her söz, fiil ve hareketin hesabının görüleceğini beyan edilir.
Buna binaen, gerçek mü’min bir Nur Talebesi ve Yeni Asya mensubu, asla hak yemez, zulmetmez; hak yedirmez ve zulmettirmez. Zîra, Allah’ın mesajları kalbinde derin izler bırakmıştır. Peygamberimizin de (as), “Müslüman Müslümana zulmetmez ve onu zalimin eline bırakmaz.”3 öğüdünü de unutmaz! Bediüzzaman bunlardan ilhamen şöyle der:

“Hak haktır, küçüğüne büyüğüne bakılmaz. Bir cemaatin selâmeti için, bir ferdin rızası bulunmadan, hayatı ve hakkı feda edilmez.”4 Basit de olsa her türlü zulüm kabul edilemez. Kim zulmediyor, “Zulmediyor, dikkat ediyordum, onlar katiyen Türk değillerdir. Çünkü, hakiki Türklerde zulmetmek damarı yoktur… Zulmedenler, Türklük perdesi altına girmiş başka millettendir.”5 Bunu uyarlayarak biz deriz ki:

Hakîkî Nur Talebesi, Yeni Asya mensubunda hak yemek ve zulmetmek damarı yoktur. Zulmedenler ne Nur Talebesi ne de Yeni Asya mensubudur! Hele hele, mâsûm insanlar, hususan kardeş ve hizmet arkadaşları hakkında, “su-ı zân, gıybet, yalan, iftira, tezviratta” bulunmaz, yalan yorumlar yapmaz, isim verip sosyal medyada paylaşmaz! Bunları yapan katiyyen hakiki Nur Talebesi, Yeni Asya mensubu değildir!

Peki, bunlar kimdir? Belki de, “Dessas ehl-i dünyanın hafiyeleri (casusları/ajanları) veya ehl-i dalâletin propagandacıları veya şeytanın şakirtleri”dir!6 Veyahut, “Dikkat ediniz, küfr-ü mutlakı müdafaa eden gizli komite içinize parmak sokmasın. Benim komşudaki koğuşa parmağını soktu, beni azap içinde bıraktı…”7 diye işaret edilen avlanmış, satılmış, ahmak, hain kişiliksiz kişilerdir!

Gözünü aç, ey ferasetli mü’min; mihenge vur, delil ve akıbete bak!

Dipnotlar: 1-Zilzal Suresi, 7-8.; 2-Nisa Suresi, 168.; 3-Buharî, Mezalim: 3; Müslim, Birr: 59.; 4-Bknz., Mektûbât, s. 57.; 5-Age, s. 254.; 5-Tanıyanların Dilinden, Mustafa SUNGUR’un Hatıraları.; 6-Mektubat, s. 402.; 7-Şuâlar, s. 289.